Oto zwycięzcy i nominowani do najważniejszych nagród Ligi
Nagrody NHL 2026 zostaną ogłoszone w trakcie i po zakończeniu fazy play-off Pucharu Stanleya. Poniżej znajduje się lista finalistów i zwycięzców, których nazwiska zostały już potwierdzone.
- Presidents' Trophy (organizacja z największą liczbą punktów): Colorado Avalanche
- Art Ross Trophy (najlepiej punktujący): Connor McDavid (Edmonton Oilers)
- Maurice Richard Trophy (najlepszy strzelec): Nathan MacKinnon (Colorado Avalanche)
- William M. Jennings Trophy
Harmonogram ogłoszeń
Wtorek, 5 maja
Puchar Pamięci Caldera (Debiutant Roku)
Środa, 6 maja
Trofeum Franka J. Selke (Najlepszy defensywny napastnik)
Czwartek, 7 maja
Puchar Pamięci Jamesa Norrisa (Najlepszy Obrońca)
Piątek, 8 maja
Hart Memorial Trophy (MVP sezonu zasadniczego)
Poniedziałek, 11 maja
Nagroda Willie O'Ree za Bohatera Społeczności (Wpływ na społeczność, kulturę lub społeczeństwo)
Finaliści nagrody Jima Gregory'ego dla Generalnego Menedżera Roku zostaną ogłoszeni po pierwszej rundzie play-offów o Puchar Stanleya 2026.
Ogłoszeni zostaną wyłącznie zwycięzcy nagród King Clancy Memorial Trophy (Przywództwo i Wkład Humanitarny) oraz Mark Messier NHL Leadership Award (Przywództwo i Rozwój Gry).
UPDATE
w dniu maja 06, 2026
Calder Memorial Trophy: Demidov, Schaefer, Sennecke nominowani do nagrody dla najlepszego debiutanta
UPDATE
w dniu maja 04, 2026
Bill Masterton Memorial Trophy: Dahlin, Landeskog, Toews nominowani do nagrody za wytrwałość, ducha sportowego i poświęcenie dla hokeja
Obrońca Buffalo Sabres, napastnik Colorado Avalanche oraz napastnik Winnipeg Jets to trzej finaliści nagrody Bill Masterton Memorial Trophy za sezon 2025–26 , przyznawanej „zawodnikowi, który najlepiej uosabia cechy wytrwałości, ducha sportowego i oddania hokejowi”.
Fundusz stypendialny im. Billa Mastertona
Dotacja w wysokości 2500 dolarów z PHWA przyznawana jest corocznie Funduszowi Stypendialnemu Billa Mastertona z siedzibą w Bloomington w stanie Minnesota w imieniu zwycięzcy Masterton Trophy.
Historia
Trofeum zostało wręczone w 1968 roku przez Stowarzyszenie Dziennikarzy NHL, aby uczcić pamięć zmarłego Billa Mastertona, zawodnika Minnesota North Stars, który wyróżniał się wytrwałością, duchem sportowym i oddaniem hokejowi. Zmarł 15 stycznia 1968 roku.
UPDATE
w dniu maja 02, 2026
Cooper, Muse i Ruff nominowani do nagrody Jacka Adamsa na najlepszego trenera sezonu zasadniczego
Jon Cooper (58) pomógł Tampie Lightning zająć drugie miejsce w Dywizji Atlantyckiej z bilansem 50-26-6 i zapewnić sobie dziewiąty z rzędu awans do play-offów. W sezonie zasadniczym Lightning zajęli czwarte miejsce pod względem średniej bramek na mecz (3,49), trzecie pod względem średniej bramek straconych na mecz (2,79) i trzecie miejsce pod względem gry w przewadze (82,6%).
Co więcej, zajął drugie miejsce za Barrym Trotzem z New York Islanders w sezonie 2018-19 i trzecie w sezonie 2013-14. Gdyby wygrał, byłby pierwszym trenerem głównym (HC) Lightning od czasu Johna Tortorelli (2003-04), który zdobył tę nagrodę.
Profil Jona Coopera na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/staff/366/jon-cooper
Dan Muse (43) w swoim pierwszym sezonie jako HC, poprowadził Pittsburgh Penguins do pierwszego od czterech sezonów awansu do play-offów. Pittsburgh (41-25-16) zajął drugie miejsce w Dywizji Metropolitalnej i poprawił swój wynik o 18 punktów w porównaniu z poprzednim sezonem. W tym sezonie Penguins dysponowali najwyższą liczbą 44 zawodników w NHL, ale i tak zajmowali trzecią pozycję pod względem liczby bramek na mecz (3,54), zajęli siódme miejsce w grze w przewadze (24,1%) i szóste miejsce ex aequo w osłabieniu (81,4%).
Byłby pierwszym początkującym trenerem, który zdobyłby tę nagrodę od czasu Patricka Roya z Colorado Avalanche w sezonie 2013-14, a także pierwszym trenerem Penguins od czasu Dana Bylsmy w sezonie 2010-11.
Profil Dana Muse'a na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/staff/2063/dan-muse
Lindy Ruff (66) w swoim drugim sezonie w Buffalo, poprowadził swój zespół do jednego z najbardziej niezwykłych zwrotów akcji w historii NHL. Sabres osiągnęli bilans 11-13-4 i zajęli ostatnie miejsce w Konferencji Wschodniej 5 grudnia, a następnie zakończyli sezon serią 39-10-5, zdobywając tytuł mistrza Dywizji Atlantyckiej z bilansem 50-23-9, co było ich pierwszym tytułem mistrzowskim od sezonu 2009-10 i przełamaniem rekordowej 14-sezonowej suszy w play-offach NHL. Sabres poprawili swój dorobek o 30 punktów w porównaniu z poprzednim sezonem, w którym zajęli 26. miejsce w tabeli NHL. Buffalo zajęło piąte miejsce ze średnią 3,45 gola na mecz i dziesiąte miejsce ze średnią 2,93 gola na mecz, po zajęciu 20. miejsca w NHL w zeszłym sezonie ze średnią 3,50 gola na mecz.
Zdobył już nagrodę za najlepszego trenera w sezonie 2005-06 właśnie z Buffalo Sabres, dwukrotnie zajął drugie miejsce, a raz trzecie. Jest finalistą po raz piąty, wyrównując rekord NHL z Tortorellą, Scottym Bowmanem i Alainem Vigneault.
Profil Lindy Ruff'a na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/staff/183/lindy-ruff
W zeszłym sezonie nagrodę tę zdobył Spencer Carbery z Washington Capitals.
UPDATE
w dniu maja 01, 2026
Caufield, Kopitar i Sanderson nominowani do nagrody fair-play Lady Byng Trophy sezonu zasadniczego
Napastnik Canadiens, środkowy Kings i obrońca Senators - ktoś z nich najlepiej łączy w sobie ducha sportowego, dżentelmeńskie zachowanie i umiejętności.
Cole Caufield (25, RW) otrzymał zaledwie 14 minut kar (7x2min - najmniej spośród najlepiej punktujących zawodników), spędzając średnio 18 minut i 11 sekund na lodzie na mecz. Zdobył 88 punktów w 81 meczach i zajął 15. miejsce w klasyfikacji strzelców (51 bramek). Stał się pierwszym zawodnikiem w historii Montreal Canadiens, który zdobył 50 bramek od czasu Stéphane'a Richera w sezonie 1989-90.
Jako debiutujący finalista, byłby pierwszym zawodnikiem Montrealu, który zdobył tę nagrodę od czasu Matsa Naslunda w sezonie 1987-88.
Profil Cola Caufielda na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/player/316168/cole-caufield
Anze Kopitar (38, C) czwarty raz w ciągu ostatnich sześciu sezonów otrzymał zaledwie 10 minut kar (5x2min). Jest finalistą po raz piąty i trzykrotnie wygrywał: w sezonach 2015-16 i 2022-23, a także rok temu. W swoim 20, a zarazem ostastnim sezonie w NHL zdobył 38 punktów (12 goli, 26 asyst) w 67 meczach. Całą karierę spędził w Los Angeles Kings gdzie dwukrotnie wygrał Puchar Stanleya (2012, 2014). Średnio spędzał na lodzie 19:07 i wygrywał 56,9% wznowień. Zakończył karierę w NHL mając na koncie 1316 punktów (452 gole, 864 asysty) w 1521 meczach sezonu zasadniczego.
Może zostać pierwszym z rzędu zdobywcą nagrody od czasu Martina St. Louisa, który dokonał tego w barwach Lightning w sezonach 2009-10 i 2010-11.
Profil Anze Kopitara na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/player/4233/anze-kopitar
Jake Sanderson (23, D) otrzymał 8 minut kar (4x2min) spędzając średnio 24:50 minut czasu na lodzie na mecz, notując 29 hitsów, 128 zablokowanych strzałów i 31 przechwytów. Łącznie zdobył 54 punkty (14 goli, 40 asyst) w 67 meczach.
Może zostać pierwszym zawodnikiem Senators, który zdobędzie tę nagrodę. Co więcej, jest nominowany pierwszy raz w karierze.
Profil Jake'a Sandersona na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/player/413015/jake-sanderson
UPDATE
w dniu kwietnia 30, 2026
Sorokin, Swayman i Vasilevskiy nominowani do Trofeum Vezina dla najlepszego bramkarza sezonu zasadniczego
Ilya Sorokin (30, New York Islanders) z bilansem 29-24-2, średnią goli straconych na mecz (GAA) 2,68 i skutecznością obron 0,906, zachował aż 7 czystych kont w 55 meczach, zaliczył 16 meczów z co najmniej 30 obronami. Lider pod względem skuteczności obron wysokiego ryzyka (452) i skuteczności obron wysokiego ryzyka (0,864).
Nominowany po raz drugi: zajął drugie miejsce w sezonie 2022/23. Jest pierwszym wyróżnionym bramkarzem Islanders od czasu Billy'ego Smitha z sezonu 1981/82.
Profil Ilyi Sorokina na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/player/214182/ilya-sorokin
Jeremy Swayman (27, Boston Bruins) z bilansem 31-18-4, GAA na poziomie 2,71 i skutecznością obron 0,908 w 54 meczach. 38 występów w wyjściowym składzie ze skutecznością obron co najmniej 0,900 dało mu pierwsze miejsce w NHL.
Byłby pierwszym bramkarzem Bruins, który zdobyłby to wyróżnienie od czasu Linusa Ullmarka w sezonie 2022-23.
Profil Jeremy'ego Swaymana na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/player/269688/jeremy-swayman
Andrei Vasilevskiy (31, Tampa Bay Lightning) z bilansem (39-15-4), GAA na poziomie 2,12 (drugie miejsce w tym sezonie) i skutecznością obron 0,912 (czwarte miejsce).
Był sześciokrotnym finalistą nagrody Vezina, wygrał ją w sezonie 2018–2019 i pomógł zespołowi Tampa Bay zająć drugie miejsce w Dywizji Atlantyckiej z bilansem 50–26–6.
Profil Andrieja Wasilewskiego na eliteprospects.com: https://www.eliteprospects.com/player/70424/andrei-vasilevsky
W zeszłym sezonie Vezina Tropy wygrał Connor Hellebuyck z Winnipeg Jets.
UPDATE
w dniu kwietnia 29, 2026
Celebrini, Kucherov i McDavid nominowani do nagrody Teda Lindsaya dla najbardziej wyróżniającego się zawodnika
Macklin Celebrini (19, C, San Jose Sharks) byłby pierwszym graczem Sharks, który zdobyłby tę nagrodę. W swoim drugim sezonie w NHL ustanowił rekord organizacji z San Jose zdobywając 115 punktów (45 goli, 70 asyst) w 82 meczach, co jest czwartym wynikiem w całej lidze. Zdobył 33 punkty w grze w przewadze i pięć decydujących bramek. Pomimo tego, Rekinom nie udało się awansować do fazy play-off.
Nikita Kucherov (32, RW, Tampa Bay Lightning) zdobył nagrodę Teda Lindsaya w zeszłym sezonie. To trzecia nominacja z rzędu, a czwarta w ogóle. Zajął drugie miejsce w NHL ze 130 punktami (44 gole, 86 asyst) w 76 meczach. Popisał się imponującą średnią 1,71 punktu na mecz. Był liderem Lightning pod względem liczby goli, asyst i punktów, a także pomógł drużynie zająć drugie miejsce w Dywizji Atlantyckiej z bilansem 50-26-5.
Connor McDavid (29, C, Edmonton Oilers) zdobył nagrodę Teda Lindsaya cztery razy (2016-17, 2017-18, 2020-21, 2022-23) i jest finalistą po raz siódmy. Jeśli wygra, zrówna się z Waynem Gretzkym, który zdobywał tę nagrodę pięciokrotnie jako jedyny zawodnik NHL. Zgromadził najwięcej punktów w lidze: 138 (48 goli, 90 asyst). Jest najlepszy w Edmonton pod względem goli, asyst i punktów i pomógł mu zająć drugie miejsce w Dywizji Pacyfiku (41-30-11).
Śledź X, by być na bieżąco z informacjami: x.com/nhl24pl
Komentarze
Prześlij komentarz